Ioniserende straling

Ioniserende straling is een verzamelnaam van meerdere soorten straling (o.a. röntgenstraling, alfastraling, bètastraling en gammastraling). De verschillende soorten hebben alle de gemeenschappelijk eigenschap dat het materie kan ‘ioniseren’.


Uitleg: de straling bevat zoveel energie dat het een negatief geladen elektron uit de buitenste schil van een atoom kan vrijmaken. Hierdoor verliest het atoom zijn neutrale lading en krijgt het een positieve lading – er ontstaat een ion.


Wanneer ioniserende straling in contact komt met levend weefsel kan het biologische effecten veroorzaken, met als gevolg weefselschade. De mens wordt blootgesteld aan ioniserende straling door natuurlijke bronnen en kunstmatige bronnen (bijv. een röntgenfoto) In het onderdeel Kunstmatige stralingsbronnen & natuurlijke achtergrondstraling wordt hier dieper op ingegaan. Voor het gemak wordt in de rest van het huidige module met het woord ‘straling’ ioniserende straling bedoeld.